Joost Zwagerman – Hollandse nachten

Geplaatst: 1 januari 2002
Thema: Esthetiek

Echt ouderwets donker wordt het niet meer ’s nachts, stelt Joost Zwagerman in ‘Hollandse nachten’, een gedicht uit de bundel ‘Bekentenissen van de pseudomaan’. Het is een felle aanklacht tegen ‘het ketsendfel tl van partycentrum Nederland, every inch een kermistent’.

Mag het licht uit
mag het vlakland weer in zwart?
Zonder acht op bioritme sikkelt horizongewijs
de spikkeling van zelfbevlekkend snelweghalogeen
en sproeien uitgebotte steden watts als hoger honing uit –
is de duisterling de dakloze voltagedissident.
In vogelvlucht fonteint rondom het vliegveld
dom-eufoor een fonkelregen, trimlicht dat niet rusten zal
tot het zich tot aan de randen van het land
met identieke terminals heeft uitgebreid,
het ketsendfel tl van partycentrum Nederland,
every inch een kermistent.

Vroeger, zegt de zeikerd die gelijk heeft,
toen het in het donker nog echt donker was…
Geen hand voor ogen komt ooit nog terug,
het hermetisch zwart is afgesleten.
Nooit meer het machtig vallen van de nacht,
het op de tast je leven weten. Duisternis
is opgelicht tot sentiment en schemernostalgie.

© 2002- Platform Lichthinder