Gentse jongeren doven neonverlichting

Geplaatst: 27 oktober 2010
Thema: Reclameverlichting

Uit het Vlaamse Nieuwsblad van 23 oktober:

Jaaaah! Die vreugdekreet hoorden we gisterennacht meer dan eens in de verlaten Gentse winkelstraten. Een dertigtal jongeren van de Jeugdbond voor Natuur en Milieu fietsten kriskras door de kuip op zoek naar nachtelijke neonreclames. Een voor een gingen die uit, gewoon via de gevelschakelaar.

Het idee komt overgewaaid uit Frankrijk, waar de Clan du Néon door soortgelijke acties al een paar jaar de aandacht vestigt op het energieverkwistende gebruik van nachtelijke neonreclame. In een tijd waar zoveel te doen is over global warming en rationeel energiegebruik zijn de klok rond verlichte reclames hen een doorn in het oog.

Vooral in winkelcentra is er ruimte voor besparing. Neonreclame gebruikt ongeveer 50 Watt per meter, wat op jaarbasis verantwoordelijk is voor 120kg CO2, of het equivalent van het kappen van vier en een halve boom. Voor een stad als Gent betekent dat volgens de actievoerders al gauw een flink bos.

Het is 10 uur ’s avonds wanneer we op de Korenmarkt een groep van een dertigtal jongeren ontmoeten. Allen met de fiets, gewapend met geheimzinnig lange stokken, borstels en hengels. Iets verderop een andere groep jongeren, luidruchtig en zichtbaar aangeschonken. “Die horen écht niet bij ons,” lachen de Jeugdbonders wanneer ze mijn bedenkelijke blik opmerken.

‘We willen vooral duidelijk maken dat nachtelijke reclameverlichting niet alleen vaak lelijk is, maar ook overbodig, duur en schadelijk voor het milieu. De binnenstad is trouwens al gezellig en veilig genoeg verlicht,’ vertelt een woordvoerder. De eenmalige actie is gericht tegen de gevelreclame, niet tegen verlichting in de etalage – al mag die voor de actievoerders best ook een stuk minder. Cafés en restaurants worden ontzien. Ook de reclame van de nachtapotheek blijft om voor de hand liggende redenen gespaard: ‘We willen zeker niet overkomen als hooligans en maken niets stuk. De winkeliers hebben er zelf ook iets aan, want één meter neon kost hen al vlug 35 euro per jaar.’

‘In de vooravond zou men nog kunnen betwisten of neonreclame interessant is voor de handelaar, maar wie kijkt er midden in de nacht nog naar neons? Het biedt totaal geen meerwaarde. Het beste bewijs is trouwens dat al heel wat winkels de neons ’s avonds doven – ze vinden het blijkbaar zelf niet langer nuttig. En er bestaan ook nog timers.’

Verrassend hoe vlot de neons kunnen worden uitgeschakeld. We volgen de groep door de Veldstraat en de ene reclame na de andere legt de duimen. Een druk op de schakelaar aan de gevel is voldoende. Het raadsel van de borstels en vishengels is daarmee opgelost: de schakelaars bevinden zich meestal een paar meter boven de stoep. Base, Caron, Dexia, Brooklyn, ze spaarden vannacht een paar eurocent uit. De getroffen handelszaken worden op de hoogte gebracht via een verklarende brief in de postbus en een kleine sticker op het raam.

Op de Kouter speuren de actievoerders naar nog meer doofbare neons. Bij De Gentenaar vangen ze echter bot. Onze reclame is niet verlicht, wat een goedkeurend knikje oplevert. Even later zwermt de groep uit in alle richtingen. Gent zal er deze nacht iets donkerder hebben bijgelegen.

Foto’s van de actie zijn hier te vinden.

© 2002- Platform Lichthinder